The prayer that closes every Ganesh aarti - and indeed most Marathi aartis. It opens with a tender abhang of Sant Namdev (I prostrate and worship you), then joins the Sanskrit shlokas Tvameva Mata (you alone are my mother, father, all) and the concluding surrender to Narayana, ending in the Hare Rama Hare Krishna dhun.
घालीन लोटांगण वंदीन चरण।
डोळ्यांनी पाहीन रूप तुझें॥
प्रेमें आलिंगन आनंदें पूजिन।
भावें ओवाळीन म्हणे नामा॥
Ghalin Lotangan Vandin Charan,
Dolyanni Pahin Roop Tujhe.
Premen Alingan Anande Pujin,
Bhaven Ovalin Mhane Nama.
त्वमेव माता च पिता त्वमेव।
त्वमेव बंधुश्च सखा त्वमेव॥
त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव।
त्वमेव सर्वं मम देवदेव॥
Tvameva Mata Cha Pita Tvameva,
Tvameva Bandhushcha Sakha Tvameva.
Tvameva Vidya Dravinam Tvameva,
Tvameva Sarvam Mama Devadeva.
कायेन वाचा मनसेंद्रियैर्वा।
बुद्ध्यात्मना वा प्रकृतिस्वभावात्॥
करोमि यद्यत्सकलं परस्मै।
नारायणायेति समर्पयामि॥
Kayena Vacha Manasendriyairva,
Buddhyatmana Va Prakritisvabhavat.
Karomi Yadyat Sakalam Parasmai,
Narayanayeti Samarpayami.
अच्युतं केशवं रामनारायणं।
कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम्॥
श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं।
जानकीनायकं रामचंद्रं भजे॥
Achyutam Keshavam Ramanarayanam,
Krishnadamodaram Vasudevam Harim.
Shridharam Madhavam Gopikavallabham,
Janakinayakam Ramachandram Bhaje.
हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे।
हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे॥
Hare Ram Hare Ram Ram Ram Hare Hare,
Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare.